{xwris titlo}

8elw na sto fwnaksw
ka8e fora pou me koitazeis me ta lampera matia sou
ka8e fora pou mou xamogelas
ka8e fora pou se parathrw na gelas
otan me agkizeis
otan me filas
otan kanoume erwta
omws to parel8on mou einai toso asxhmo pou fovamai
fovamai min kanw ta idia la8h
fovamai thn epanalhpsh
fovamai emena
fovamai esena

fovamai ton hxo ths fwnhs mou

fovamai ton xrono
twra klaiw
klaiw gia mena
kai gia sena
gia to twra kai gia to prin
misw to prin
tous misw olous
se ekeinous to psi8irisa
esena 8a sto fwnaksw!

Ζωή

Μόλις έκλεισες έναν κύκλο.

Έζησες κάτι που ολοκληρώθηκε.

Που τελείωσε γιατί έτσι έτυχε να γίνει ή γιατί έτσι ήθελε να γίνει.

Όμως το τέλος του είναι η αρχή του επόμενου σου κύκλου.

Μην ακολουθήσεις την ίδια πορεία. την γνωστή.

Με τα λάθη και τα σωστά της. Όχι!

 Ξεκινώντας τον επόμενο κύκλο,

Στάσου. Ανέπνευσε. Νιώσε.

Βάλε όλη σου την δύναμη και κάνε ένα βήμα.

Μεγάλωσε. προχώρησε .ωρίμασε.

Ζήσε διαφορετικά.

Άνοιξε τον κύκλο σου.. Άνοιξε τη ζωή σου !

Κάθε αρχή σου κ ένα βήμα μεγαλύτερη!

Και κάθε τέλος πιο ιδανικό για σένα..

Και όταν δεν θα έχεις πια την ανάγκη για ακόμη ένα κύκλο,

Γύρνα για λίγο πίσω και δες !

Δες  τι δημιούργησες!

Τόσο όμορφο..τόσο ζωντανό..τόσο εσύ!

21.11

Βρίσκεσαι κουβαριασμένη σε εκείνο το άγνωστο μέρος.

Το σώμα σου έχει εξασθενήσει.

Τρέμεις.

Τα μάτια σου πρησμένα ,καλυμμένα με τις παλάμες σου

Και αναρωτιέσαι το λόγο.

Γιατί εσύ?

Γιατί τώρα?

Ακούς ακόμη τη φωνή που σε κατάντησε έτσι.

Συνεχίζει, λες και δεν βλέπει..λες και δεν νιώθει..

Λίγο πριν χάσεις τις αισθήσεις σου , ακούς το όνομα σου

‘Ερρικα!! ‘Ερρικα!!

Όμως οι φωνές, τώρα, σε τρομάζουν..

Εκείνες φταίνε.

Δεν αντιδράς.

Το μόνο που αισθάνεσαι είναι φόβος.

Νιώθεις την πλάτη σου να ισιώνει, το κεφάλι σου να ανασηκώνεται,

τα πνευμόνια σου να μεγεθύνονται..

Ο ήχος εκείνης της ανάσας σου, τρομακτικός.

Έρρικα!!Σε παρακαλώ!

Ανοίγεις τα μάτια,

Καυτά δάκρυα κυλούν πάλι στο πρόσωπο σου.

Μισείς.

Αφήνεσαι.

Αποκοιμιέσαι.

Για τον πατέρα*

                              

Ανυπομονώ για τόσα πολλά!

Όμως είμαι σίγουρη..!

Καθώς  σκοτεινιάζει δεν φοβάμαι..

Είμαι σίγουρη!

Σ’ αγαπάω και  είμαι σίγουρη..!

                              Ευχαριστώ.

[fanda'sia]

Νιώθω τη ζεστασιά του καλοκαιρινού πρωινού Ήλιου να χαϊδεύει το πρόσωπο μου ,ενώ είμαι ακόμα ξαπλωμένη στο άνετο διπλό κρεβάτι μου…
ανοίγω τα μάτια μου , κοιτώ γύρω μου το χώρο …
τι όμορφο δωμάτιο συλλογιέμαι! μπράβο Έρρικα! παινεύω το άτομο που το δημιούργησε τόσο όμορφο κ ιδανικό για μένα σαν να ήταν ο ίδιος μου ο εαυτός..
πιάνω από το κομοδίνο το τηλεκοντρόλ κ ανοίγω το ραδιόφωνο..
αποχωρίζομαι τα μυρωδάτα μου σεντόνια, περπατώ προς το παράθυρο κ το ανοίγω.
Τι όμορφο πρωινό χωρίς έννοιες!
Συνεχίζω προς την κουζίνα. ένα άδειο μπουκάλι κρασί πάνω στο τραπέζι ,ένα πιάτο μισοφαγωμένα φρούτα και το τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα κ κουκούτσια κερασιών..
είμαι σίγουρη ότι ακόμα μυρίζω το άρωμα σου εκτός κ αν είναι το δέρμα μου που έχει ποτιστεί με αυτό.
Ήδη σκέφτομαι εσένα ..κ συνειδητοποιώ ότι ένα χαμόγελο έχει σχηματιστεί εδώ κ μερικά δευτερόλεπτα στο πρόσωπο μου..
Χάνομαι πάλι στις σκέψεις μου… ήχοι βλέμματα και συναισθήματα από το χθεσινό βράδυ περνούν από το μυαλό μου κ χάνονται με έναν ήχο .
τόσο γνώριμος ήχος όσο κ αυτός από το κουδούνι του δικού μου σπιτιού.
Ανοίγω την εξώπορτα.
-Κανείς.
Και βέβαια δεν είναι κανείς…
Ποιός να είναι άλλωστε?
Μα τι φαντάστηκα κ εγώ………….
Σηκώνομαι από το στενό άβολο κρεβάτι μου, ανοίγω το πατζούρι και κοιτώ την ώρα.
Γαμώτο !
Έχω ήδη αργήσει.